Klaar dat is het enige wat ik kan denken de laatste tijd.., zeker een paar keer per dag. Ik ben klaar,klaar…ik ben echt klaar en dit gaat gepaard met een gevoel van geluk, opluchting en intense tevredenheid. Ik heb een opleiding afgerond, niet zonder slag of stoot,uitstekende cijfers dus het leren was niet het probleem maar alles wat erbij komt kijken wel. Wat ik vooral met veel plezier nu achter mij laat is dat voortdurende gevoel dat ik die studieverplichting heb op welke wijze dan ook. Het overheersende 'ik ben nog niet klaar' gevoel. Was het dan alleen maar belasting,verplichting,kommer en kwel? Nee zeker niet. Mijn studiegenoot en ik waanden ons soms weer een stel pubers die naar school gingen, lachen,gieren en brullen….samen sparren over verpleegkundige zaken en wetenswaardigheden en elkaar moed toespreken als we het even niet meer zagen zitten.  Daarnaast heb ik de afgelopen jaar veel bijgeleerd en dan zeker niet alleen verpleegkundig gezien. Ik heb mijn missie behaald , wat was mijn missie dan? Weer met plezier naar mijn werk gaan met meer uitdaging en voldoening in wat ik doe…Ik ben KLAAR!